گامی راهبردی برای تقویت همکاری های دوجانبه از دونهاد پیشران علمی_تحقیقاتی کشاورزی استان

در تاریخ ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، جمعی از مسئولان و اعضای هیئت علمی دانشگاه زنجان از ایستگاه تحقیقاتی، آموزشی و ترویجی آبخوانداری قره‌چریان در استان زنجان بازدید کردند. بازدیدکنندگان ابتدا از بخش سردهنه و بند انحرافی سیلاب از رودخانه به سمت عرصه پخش سیلاب دیدن کردند. در این بخش، دکتر عظیمی، رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان وعضوهیات علمی دانشگاه زنجان، ضمن خوشامدگویی به حاضرین، به اهمیت پروژه و ایستگاه پخش سیلاب پرداخت و دستاوردهای مهم اقتصادی و اجتماعی آن را در منطقه تشریح کرد.
در ادامه، دکتر رستمی‌زاد، رئیس ایستگاه، به تشریح فنی و معرفی ابنیه‌های ایستگاه پخش سیلاب پرداخت و نحوه جانمایی عرصه‌های پخش سیلاب، احداث و اهمیت سازه‌هایی چون سردهنه و بند انحرافی، کانال انتقال سیلاب، لزوم اندازه‌گیری حجم سیلاب ورودی، و نقش دریچه‌های تنظیمی برای جلوگیری از تخریب سازه‌ها را توضیح داد. سپس بازدیدکنندگان محل ورود سیلاب انتقالی به عرصه پخش سیلاب و کانال گسترشی را مورد بررسی قرار دادند. دکتر رستمی‌زاد گفت که کانال گسترشی به طول ۲۱۰۰ متر، عرض ۱۲ متر و عمق یک متر، سیلاب را با آرامی و تدریج در کل عرصه پخش می‌کند. وی افزود که در امتداد این کانال و همچنین در کل عرصه، به واسطه وضعیت توپوگرافی و احداث خاکریزها بر روی خطوط تراز، حدود ۳۵ حوضچه تغذیه و سد خاکی ایجاد شده است که پتانسیل مضاعفی برای جمع‌آوری سیلاب و تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی فراهم کرده است. به گفته وی، پس از پر شدن این کانال، آب از طریق خاکریزهای بعدی و سرریزهای سنگی ملاتی ساخته شده بر روی آنها به تدریج در کل عرصه پخش و نفوذ کرده و سفره‌های آب زیرزمینی را تغذیه می‌کند. ایشان همچنین تأکید کرد که با افزایش شدت بارش‌ها در حوضه آبخیز بالادست و افزایش حجم سیلاب ورودی، پس از تکمیل ظرفیت عرصه پخش، آب مازاد از طریق سرریز خروجی از عرصه خارج شده و در اختیار کشاورزان برای آبیاری مزارع و آبیاری تکمیلی قرار می‌گیرد.
در بخش دیگری از این بازدید، دکتر عظیمی به اهم دستاوردهای عرصه پخش سیلاب اشاره کرد و گفت که سالانه به طور متوسط بیش از ۱۰ میلیون متر مکعب کنترل سیلاب، حدود ۶ میلیون متر مکعب تغذیه آبخوان، تأمین آب شرب روستاهای پایین‌دست ایستگاه، افزایش تعداد چاه‌های آب در منطقه و بالا رفتن سطح آب در آنها نسبت به سایر مناطق، افزایش سطح زیرکشت آبی و رونق کشاورزی، مهاجرت معکوس از شهر به روستاهای پایین‌دست، تشکیل مأمن امن و زیستگاه برای حیات وحش و پرندگان مهاجر، افزایش تراکم پوشش گیاهی و حفاظت از خاک از جمله نتایج مثبت این طرح است.